ضعيف هم قابل اثبات است و بعضا به مكروهات هم اين تسامح را سرايت مىدهند . . . با حفظ اين مقدمه مىگوئيم : مطالبى كه تا به حال به صورت اشكال و جواب ذكر شد و همه سعى داشتند كه ثابت كنند كه در محتمل الوجوب عبادى هم احتياط ميسور است عموما مربوط به شبهات وجوبيه‌اى كه بود كه منشأ شبهه و احتمال وجوب وجود يك خبر ضعيف نباشد حالا مىخواهيم بگوئيم : اگر منشأ شبهه وجود خبر ضعيفى بر وجوب باشد ديگر نيازى به اخبار الاحتياط و اوامر الاتقاء نيست تا بحث كنيم كه اين اوامر ارشادى عقلى هستند يا مولوى شرعى و نيازى به اتيان عمل به داعى احتمال مطلوبيت هم نيست ، نيازى به اثبات امر مولوى از راه برهان لمّى و برهان انّى هم نيست زيرا كه روايات فراوانى داريم تحت عنوان اخبار من بلغ كه دلالت مىكنند بر استحباب هر عمل كه محتمل الثواب باشد و عمل محتمل را به قصد آنها بجا مىآوريم بيان مطلب : اخبار در اين رابطه فراوان است كه مرحوم آشتيانى تمام آنها را در بحر الفوائد آورده ولى روشنترين آنها از حيث دلالت سه روايت است كه مرحوم شيخ آورده : 1 - صحيحه هشام بن سالم از امام صادق ( ع ) : قال ( ع ) : من بلغه عن النّبى ( ص ) شىء من الثواب فعمله كان اجر ذلك له و ان كان رسول اللّه لم يقله مرحوم مجلسى در بحار الانوار فرموده : اين حديث از احاديث مشهوره‌اى است كه عامّه و خاصه آن را به اسانيد گوناگون از پيامبر خدا نقل كرده‌اند . 2 - در كتاب عدة الداعى از كلينى ره به سندش ائمه ( ع ) نقل شده كه فرموده‌اند : من بلغه شىء من الخير فعمل به كان له من الثواب ما بلغه و ان لم يكن الامر كما فعله 3 - سيّد بن طاوس در كتاب اقبال از امام صادق ( ع ) مثل همين حديث